Layer by Layer

Gepubliceerd op 29/03/2015

“De meeste werken zien er op het eerste zicht abstract uit, maar eigenlijk gaan ze uit van een visuele ervaring die ik had bij het bekijken van tijdschriften, keukenhanddoeken en hoeslakens. Uit woonmagazines verzamel ik knipsels waarmee ik collages maak. Soms zie je in een tijdschrift een witte, rode en blauwe streep die je meteen met een Hollandse vlag associeert. Hoe langer je ernaar kijkt, hoe harder je je afvraagt of de witte lijn nu eigenlijk op de blauwe ligt, of omgekeerd. Hoe langer je kijkt, hoe harder je twijfelt aan voor, achter en tussen. Ik probeer in te spelen op zulke visuele ervaringen, ik schilder constant valse schaduwen. Iets wat op elkaar lijkt, ligt net onder elkaar. Soms probeer ik dingen na te bootsen zoals plakband, een doek of papier. Vandaar het woord doortrapt: het lijken gewoon ruiten, maar er komt meer bij kijken.”

Stefan Annerel woont en werkt in Antwerpen. Typerend voor zijn prachtige werk is glans, transparantie, kleur en abstractie. Door laag per laag te werken, krijgt het werk een driedimensionaal karakter. Elke laag laat dingen zien van de vorige laag. Het resultaat zijn zeer grafische beelden die heel dankbaar zijn om interieurs extra persoonlijkheid te geven. De werken kunnen best heftig aanwezig zijn en dringen zich graag op in een interieur. En mits de juiste combinaties is dat net de sterkte van het werk.

Men spreekt vaak over decoratief werk als het over de kunst van Stefan Annerel gaat. Maar dat ziet de kunstenaar zelf niet als een belediging. Als de visuele prikkel van waaruit hij vertrekt, overgedragen wordt op mensen dan is Annerel al heel erg tevreden.

Het ‘productieproces’ is al even indrukwekkend als het denkwerk van Annerel.

“Op grote houten platen leg ik stukken stof of papier die het vertrekpunt vormen. Dat gebeurt impulsief en is verre van constructief. Als ik echter tevreden ben met het idee, plak ik er een glasplaat bovenop omdat ik niet wil dat de verf en het hars in contact komen met het papier en de stukken stof. Als je hars zou gieten op een stuk stof, krijg je iets wat op een vetvlek op boterhammenpapier lijkt, wat de materie verandert. Vervolgens maak ik een goot uit plakband rond het hele werk en begin ik te schilderen op de glasplaat. Tijdens het schilderen bedek ik het schilderij en de glasplaat tot vijf keer toe met hars, zodat je een driedimensionale collage krijgt: glasplaat, beschildering, hars, beschildering, hars, enzovoort. Als ik denk dat het werk klaar is, verwijder ik de plakband, schuur ik de randen en krijgt het werk nog één harslaag.”